زاہد اقبال زیدی سرائیکی شاعر ہے۔ زاہد اقبال زیدی دا تعلق ضلع خوشاب دے علاقے وادئِ سوݨ سکیسر دے علاقے اوچھالی نال ہے

ڄم پللکھو

اوچھالی خوشاب نال تعلق ہے۔

نمونہ کلاملکھو

ݙوہڑہلکھو

ڄݙاں بَخت دے وَخت اچ آ ڳئے ہاں کہیں ہُدھ ماری کہیں پَھنڈ چھوڑئیے

کہیں  پاڑ  کے  لیر  کتیر  کیتا  کہیں  چا  کے  ساکوں  ڳنڈھ چھوڑئیے

کہیں ݙیکھ کے مُکھ پرتا چھوڑا کہیں سمجھ بیکار تے چھنڈ چھوڑئیے

جَیندے جتنا زیدی ہتھ آئے ہاں اُس اتنا ساکوں ونڈ چھوڑئیے

نعت شریفلکھو

اسمان ست ہن تے ست زمیناں

اے تھل جبل تے صحراء سمندر

اݙردے  پکھی  ہوا  دے  جھولے

شجر  حجر  تے  بیلے  جنگل

پھل تے کلیاں بہار ساوݨ

جھیلاں  چشمے  تے  کل  کرشمے

اے  ڈینہ  سارا  تے  رات  ساری

حلانکہ  اے  کائینات  ساری

چن  تے  سورج   فلک  ستارے

جہان  زیدی  بیشک  اے  سارے

فقط  محمد  دے  لئی  بݨائے  ڳئے

فقط  محمد  دے  لئی  بݨائے  ڳئے

غزللکھو

ہک ہک دے کردار کوں ݙیکھوں

اپݨے ہر غمخوار کوں ݙیکھوں

دشمݨ دا ہݨ خطرہ کوئی نہیں

سجڑیں دے ہݨ وار کو ݙیکھوں

جݙاں سچ کوں ثابت کرڑیں

ول کیوں تختہ دار کوں ݙیکھوں

شوق دے راہ تیں ٹر جو پئےہیں

پھل ݙیکھوں یا خار کوں ݙیکھوں

رزق دی گول اچ ݙس ہاں کیویں

ساوݨ مست بہار کوں ݙیکھوں

کیڑھا ساکوں مل گھندا ہے

جل ہاں اج بازار کوں ݙیکھوں

نفرت دی ایں شہر دے اندر

ڈھا کے ہر دیوار کوں ݙیکھوں

اپݨے شوق دی حد وی ݙیکھوں

قاتل دی تلوار کوں ݙیکھوں

جیڑہا قوم دے درد لکھیندے

زیدی اوں خودار کوں ݙیکھوں

زیدی اوچھالی